was successfully added to your cart.

Winkelmand

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Omdat anderen beter kunnen vertellen dan ik welke effecten begeleiding voor de opvoeding van je kind kan hebben… Zowel op je kind als op jou, als op je omgeving. Bedankt iedereen voor jullie oprechte, warme getuigenissen!

Rust

Ze komt binnen. Zet zich aan de ronde tafel. Ik zet mezelf op de mat. Ik wil je iets vertellen over de challenge “rust”, zegt ze me. Het is een compliment. Ben je er klaar voor?
 
Ik neem een tas koffie erbij en ga er lekker voor zitten. Ja, ik ben klaar om te ontvangen, laat maar komen zeg ik (had ik een paar jaar geleden niet gekund, soit).
 
Ze vertelt dat ze alle 30 dagen gedaan heeft. Dat het fijne tools waren en dat ze er veel plezier mee had gehad, en er ook een paar aan haar kinderen had doorgegeven. Maar wat er bovenal uitkwam, en dat had ze niet verwacht, was het gevoel dat de challenge creëerde, het gevoel van “het is oké”. Je mag dit doen, maar het moet niet. Je mag kiezen en wat je ook kiest is oké. Het was precies dat, dat bij haar er helemaal in verankerde, dat rust iets is als eten en drinken. Dat het er gewoon bij hoort, no questions asked.
 
Ik kon zien dat ze er voorbij was, voorbij het punt van “ik verdien dit wel” en “ik mag dit”. Ze was er voorbij. De challenge rust had rust gecreëerd in haar leven. Niet omdat ze vond dat het nodig was. Niet omdat ze vond dat ze de moeite waard was. Niet omdat ze geloofde dat het beter was voor zichzelf en voor anderen.
 
Maar gewoon. Omdat het evident is. Zo evident dat ze het nooit meer in vraag zal stellen. En ze voortaan moeiteloos rust creëert in haar leven.
 
Zodat ze meer bij zichzelf kan zijn.
Zodat ze haar buikgevoel meer kan volgen.
Zodat ze écht aanwezig kan zijn voor haar kinderen.
Zodat ze kan luisteren naar hun verhalen.
Zodat ze kan luisteren naar hun emoties, zonder daar mee in te stappen.
Zodat ze simpelweg kan zijn, zonder zich te laten triggeren.
 
Ik weet dat veel mensen de challenge niet helemaal van A tot Z volgen. En voor mij hoeft dat ook niet. Je kiest zelf en alles is oké. Maar vergis je niet, doe de hele challenge één keer, twee keer, drie keer (100 dagen) en je leven verandert. En dat is spannend ja. Durf je het aan? Durf je kiezen, en ontvangen? Want ik schenk je dit, vanuit de grond van mijn hart, helemaal gratis en voor niks, en helemaal voor jou.
 
Take it. Use it. Ontvang. En heb je de challenge al gevolgd en vind je die waardevol, deel ‘m dan met anderen. De wereld heeft meer rust nodig. 🙏
 
http://bit.ly/376mWEw

If you fall … I will catch you.

Ze liet me een bericht op het platform, na een poosje in begeleiding geweest te zijn:

Vandaag had ik echt de ervaring om de huilbui (die af en toe nog eens voorkomt maar veel minder) van mijn jongste aan te kunnen. Ik bleef stilstaan, zoals je zei, maar ging niet in op zijn ‘eisen’ van mama moet (vb. dragen, …). Ik vroeg een dekentje aan grote broer en dan met het dekentje (reptielenbrein zoals je zei) rond hem werd hij terug rustig. En ik kon er zijn voor hem, in zijn ontlading van de dag. En toen vroeg hij rustig: ‘mama wil je mij dragen’, en ik kon hem dragen en hij was helemaal gekalmeerd, en het voelde ook goed voor mij.

Het gaf me echt een goed gevoel dat ik het nu aankon en dat mijn systeem niet blokkeerde.

Een reactie op een huilende kleuter waar we allemaal van dromen. En deze mama kwam best van ver. Vroeger blokkeerde haar hele zijn, bij het huilen van haar kind. Dat door merg en been ging. Eisend overkwam. En de mama zo klein deed voelen. Waardoor dreigen en in de hoek zetten geen uitzondering waren … hoe hard ze het ook niet wilde.

Want soms is iets heel hard niet willen, niet genoeg. Omdat alles door merg en been lijkt te gaan, en je hele systeem blokkeert. Maar kijk, waar een wil is is een weg. Deze mama kreeg alle handvaten, omkadering en heling die ze nodig had om een quantum sprong te maken in haar persoonlijke ontwikkeiing en in haar ouderschap.

En ik?

Ik sta ernaar te kijken. Vol bewondering. Elke keer opnieuw. Hoe dapper ze alles wat aangereikt wordt implementeert. Met vallen en opstaan. Maar altijd weer opstaan.

Wil jij ook een transformerend traject? Ik rond af met deze mama, dus er is een plekje vrij. Stuur een berichtje om om te beginnen, gratis kennis te maken. We kijken samen wat ik voor jou kan doen. Ook als je alles al geprobeerd hebt.

Voel je dapper, wees niet bang.

If you fall … I will catch you. ❤️

Ik vind jouw manier van werken fijn

Jouw website en werkwijze sprak ons aan.

Kim

Jouw website en werkwijze sprak ons aan. Ik werk zelf al jaren in de geestelijke gezondheidszorg waardoor ik de voor en nadelen van bepaalde systemen en zorgpaden goed ken. Ik vind jouw manier van werken fijn omdat het zo breed durft te kijken en ook omdat het gewoon eens een verademing is in het hele gebeuren van zorgkaders en therapeutische plannen, om gewoon naar het kind en de ouders op zich te kijken zonder meteen een uitgestippeld traject te krijgen.

Gratis challenge

Na heel wat lectuur gelezen te hebben, heb ik hiermee eindelijk iets gevonden wat ik in de praktijk ook kan omzetten! 

Hanna Bil

Ik volgde de gratis challenge ‘constructief omgaan met boosheid’ van Helga Peeters. De 5 stappen werden opgesplitst, elke dag besproken. Wat ik hier vooral heel waardevol vond waren de handvaten die aangereikt werden. Het stappenplan geeft mij echt een houvast in die momenten van boosheid en verdriet bij je kind. Dit telkens zien als een groeikans om met je kind aan de slag te gaan geeft mij al een heel andere gevoel (van “oh nee”… naar “ok we doen hier iets mee”). Na heel wat lectuur gelezen te hebben, heb ik hiermee eindelijk iets gevonden wat ik in de praktijk ook kan omzetten!

Voor mij was deze challenge echt een enorme meerwaarde !!!

Sessies + platform (begeleiding op maat)

Nooit gedacht dit te kunnen bereiken op zo’n korte tijd!

Annie

Vóór mijn partner en ik aan het ouderschap begonnen, hadden we, naïef als we waren, een aantal idealen in ons hoofd. Eén van die idealen was: “wij gaan ons kind alles leren eten”. Wijzelf koken én eten heel graag en vinden het dan ook belangrijk om gevarieerd en gezond eten op tafel te zetten. Dus zou ons kind logischerwijs alles leren eten.

Dat viel even anders uit, het ouderschap blijkt net iets uitdagender te zijn dan we vooraf dachten. Vanaf de eerste kennismaking met vaste voeding bleek al dat onze zoon geen gemakkelijke eter was. Vooral de overgang van vloeibaar naar vast verliep problematisch.  In het begin bleven we rustig onder het feit dat hij geen stukjes wilde eten. “Het zou wel komen” zei iedereen ons, “geef het maar wat tijd”. Maar wanneer onze peuter van 1,5 jaar nog steeds geen fruit en groenten in stukjesvorm wilde eten en bij uitbreiding zelfs geen warme maaltijd, begon het stressgehalte aan tafel steeds meer toe te nemen. We werden er dagelijks meermaals mee geconfronteerd dus loslaten en afwachten, was moeilijk. Op een hoogtepunt van het weigeren van eten, hebben we Helga gecontacteerd.

Ik kon er terecht met al mijn onzekerheden en schuldgevoelens omtrent zijn eetproblemen. Ze heeft ons een concreet actieplan aangereikt om het stressgehalte aan tafel te reduceren, honger uit te sluiten en het proces van ‘leren eten’ te ontdekken naast de tafel.

1,5 maand later kan ik zeggen dat we al grote stappen hebben gezet. Onze zoon vindt het weer leuk om samen aan tafel te zitten nu de rust is teruggekeerd. Hij verbaast me door nu wél dingen te proeven die hij 2 maanden geleden zelfs niet zou hebben aangeraakt wanneer het op zijn bord zou liggen (heel evidente voedingswaren zoals ei, een stukje kip, pasta,…). Mijn gevoel van radeloosheid heeft stilaan plaats gemaakt voor vertrouwen dat het zal goed komen. Het is een proces van lange adem maar we hebben samen met Helga een manier gevonden om ermee om te gaan. Nooit gedacht dit te kunnen bereiken op zo’n korte tijd!

community

communicatie & zelfzorg, geleerd in de community

Leen

Ik kreeg een complimentje van mijn man: “de jongens luisteren tegenwoordig zo goed naar jou, je doet iets anders maar ik weet niet wat…”. Ik vertelde hem over “het venster” (een handvat uit de digitale leeromgeving): “dat is ‘het venster’, ik communiceer er nu in”. In het begin stond hij eerder sceptisch ten opzicht van mijn community, maar hij geraakt meer en meer overtuigd. Dit weekend reageerde hij nogal gestresseerd op een van de jongens en ik vroeg hem of hij misschien een weekendje wilde gaan mountainbiken. Hij vroeg zich af waarom ik dat zei en ik zei: “zelfzorg” , ook geleerd in de community!

Community

fijn dat ik mijn zoektocht kan achter laten omdat het fijn is om hier 'gelijken' te vinden!

Mama van Rik en Tuur

De mama van Rik en Tuur schreef:

Ik merk dat veel mama’s met dezelfde gevoelens zitten als ik destijds… alleen had ik nog geen community dus ik google was mijn raadgever ? fijn dat ik deze zoektocht kan achter laten omdat het fijn is om hier ‘gelijken’ te vinden… die allemaal het beste voor hebben voor de kinderen en kei veel moeite doen om het gezin staande te houden. Ik merk dat de kleuterfase ben ontgroeid en in ‘transitie’ naar lagere schooltijd zit… ik zal de raad en community zeker nodig hebben ?❤

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.