was successfully added to your cart.
blog

Straatje vanzelf

By maart 20, 2018 No Comments
straatje vanzelf
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Een mama vertelt… Mijn kind doet vervelend, lastig of boos. Eerst kan ik nog rustig blijven, maar daarna begin ik altijd te roepen. Dat gaat vanzelf. Soms lukt het me om langer rustig te blijven. Ik weet hoe belangrijk dat is, rustig blijven. Maar ik eindig altijd in roepen. Dat gaat vanzelf. Ik kan er niets aan doen. Ik wil graag stoppen met roepen, maar ik weet niet hoe…

Straatje vanzelf

Haja, zeg ik dan. Straatje vanzelf, noem ik dat. In de opvoeding van onze kindjes (en bij uitbreiding in het leven eigenlijk), zijn er altijd dingen die vanzelf gaan. Goede dingen, maar ook minder goede dingen die we niet willen, zoals bijvoorbeeld roepen, of boos gaan doen.

Wat vanzelf gaat, is wat jij geleerd hebt als kind. Geleerd, uit de voorbeelden van rolmodellen die je had. Of geleerd uit ervaring, omdat je als kind merkte dat sommige reacties van jou je meer beschermden dan andere.

Misschien had je een vader, die veel riep, omdat hij niet wist hoe hij op een andere manier tot je kon doordringen. Of omdat hij zelf niet omkon met zijn emoties.

Misschien leerde je zelf in een conflict om te zwijgen, en je terug te trekken… als kind lijkt dat een veilige strategie om te ontsnappen aan de negatieve kantjes van de (meestal goedbedoelde) opvoeding van je ouders. Vandaag, als volwassene, ga je dan nog steeds in een conflict (met je kind, maar misschien ook met je partner, je baas, …) je in eerste instantie terugtrekken en zwijgen: je probeert alleen maar rustig te blijven. Zo lang mogelijk! Tot dat niet meer lukt, de druk af de ketel moet, en je gaat roepen of boos doen.

Het nieuwe pad inslaan voor bijvoorbeeld roepen

Het gaat er dus niet om dat je probeert om niet meer te roepen. Om het roepen (of wat het bij jou dan ook is) uit te stellen of om er mee te stoppen. Waar het wel om gaat, dat is om je focus te verleggen, weg van roepen. Om bewust alternatieven te gaan bedenken én die ook uit te voeren. Wanneer je vervolgens bewust kiest voor een alternatief, dan kies je bewust je nieuwe pad. Op dat moment, ben je (even) weg uit straatje vanzelf.

Wat kan je nu zoal doen, in plaats van roepen (om maar even bij ons voorbeeld te blijven)?

Bedenk eerst even hoeveel energie er meespeelt. In ons voorbeeld gaat het over roepen. Daar zit best wat kracht achter. Kan heftig zijn ook. Veel energie dus. Kies dan als alternatief iets dat veel energie vraagt. Iets waarbij je niet hoeft na te denken. Misschien iets repetitiefs. De living krachtig vegen bijvoorbeeld, is iets dat voor mij werkt (een stofzuiger komt hier niet binnen ;-)).

Een nieuw straatje vanzelf maken voor jezelf

Hoe zou het zijn, moest dat nieuwe pad dat je koos, helemaal vanzelf gaan? Schitterend toch? Dat willen we allemaal wel! En velen onder ons proberen, en velen onder ons geven op, want het nieuwe pad lijkt niet te werken. Het lijkt smal, met struiken, wortels en doorns onderweg. Waardoor je struikelt, valt, je soms pijn doet, je weer moet recht krabbelen enzovoorts. En dan lijkt dat oude straatje vanzelf toch weer even fijn en makkelijk…

Maar kijk, in alle eerlijkheid, zo gaat dat, met nieuwe paden maken. Die zijn in het begin bezaaid met obstakels en nauw en smal en moeilijk. Misschien stel je vast, dat als je gaat vegen bijvoorbeeld, in plaats van roepen, dat je een blik kan werpen in jezelf, die je misschien niet zo fijn vind. Misschien vind je er frustratie en verdriet, omdat het je nog niet lukt je kind op een aangename manier te laten luisteren. Of misschien vind je er een nieuw inzicht, dat best even moeilijk is.

Wees daarom lief en geduldig met jezelf. Nieuwe paden, maak je niet zomaar even. Nieuwe paden maken, is niet alleen maar wennen aan nieuwe dingen doen. Het is ook obstakels opruimen, oftewel bagage van vroeger. Zowel het wennen als het opruimen, vraagt energie.

10 dagen duurt het, om te weten of dat nieuwe ding dat je nu doet in plaats van roepen, enigszins goed voelt en of het helpend zou kunnen zijn in de toekomst, eenmaal je eraan gewend bent. Na 10 dagen ben je er echt nog niet aan gewend, dat vraagt meer tijd.

30 dagen duurt het, om van het nieuwe ding een beetje een gewoonte te maken.

66 dagen duurt het, om het nieuwe pad vertrouwd te maken in je hersenen.

100 dagen duurt het, vooraleer dat nieuwe pad zo ongeveer de afmetingen begint te krijgen van je oude straatje vanzelf. Wat op zich eigenlijk nog vrij snel is, want op je oude straatje vanzelf, heb je misschien wel jaren gelopen…

Don’t break the chain

Weet je nog, toen je als kind met een bal naar elkaar gooide, en de bal mocht niet op de grond komen? De eerste keer, kon je maar één keer naar mekaar gooien. De tweede keer misschien drie keer. De derde keer misschien al tien keer. Het leukste van het spel, was niet het gooien met de bal, maar het breken van je record.

Dit principe kan je toepassen om van je nieuw pad je nieuw straatje vanzelf van te maken. Want als jij 100 dagen lang, gaat vegen telkens je de neiging voelt om te gaan roepen, dan weet je dat het nieuwe straatje vanzelf gemaakt is. Het enige wat je hoeft te doen, is 100 dagen lang eraan denken, dat je gaat vegen in plaats van roepen.

Je kan een kalender gebruiken, en iedere dag dat je niet geroepen hebt maar geveegd, afstrepen. Of een blad papier met 100 bolletjes die je omcirkelt. Maakt niet uit. Het geeft niet als je af en toe eens een dag niet kan afstrepen. Als je toch geroepen hebt. Want je gaat merken, door het bij te houden, dat je zin krijgt om je record te breken. Yes! 10 Dagen na mekaar niet geroepen! Vorige keer kon ik maar 3 dagen na mekaar niet roepen… op naar 20! En later op naar 100.

Straatjes vanzelf maken voor je kinderen

Dit is misschien nog wel het mooiste van al… Herinner je van in het begin van dit artikel: wat je zelf meekreeg van thuis, dat gaat vanzelf.

Dus hoe zou het zijn, als jouw kind later, kon starten aan de opvoeding van zijn of haar eigen kinderen, met heel erg veel positieve en fijne straatjes vanzelf? Hoeveel makkelijker, positiever, en rijker zou het leven van je kind zijn?

Veel mensen sparen centjes, zodat hun kinderen later bij het volwassen worden “het makkelijker zouden hebben”. Financieel dan. We willen graag dat onze kinderen het “makkelijker” hebben dan wij. En daar hoort opruimen ook bij. Je eigen bagage opruimen, in plaats van door te geven. Dat is ook nieuwe straatjes vanzelf maken. Zodat jouw kind, jouw bagage niet meer hoeft mee te sleuren.

Te moeilijk?

Denk je nu nog steeds dat verandering te moeilijk is? Of kan je het al beter behappen? Wat het ook is… je hebt het in je om te veranderen. Het enige wat je hoeft te doen is:

  • beslissen waar je mee wil stoppen
  • iets anders, meer helpend in de plaats gaan doen
  • dit 100 dagen volhouden (tip: gebruik de don’t break the chain methode)
  • tijdens die 100 dagen eventuele obstakels durven zien én ze opruimen

Motiveer jezelf, door te weten dat deze verandering die je nu doorvoert, niet alleen helpend is voor jezelf en voor je kinderen, maar ook voor je kleinkinderen en de generaties daarachter.

Wil jij ook een nieuw pad inslaan, en kan je daarbij ondersteuning gebruiken? Vraag een gratis kennismaking aan. Want er ligt altijd een nieuw pad voor je klaar ergens. Je hoeft het alleen maar te zien, en de beslissing te nemen dat je kiest voor dit nieuwe pad.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.