was successfully added to your cart.

Winkelmand

bloggratis tips

Op een bankje in het park gebeurde het

By oktober 1, 2020 No Comments
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Land in het moment

Ze komt toe, wil aanbellen maar de deur gaat al open. Ik had haar al zien toekomen en wachtte geduldig tot ze klaar was om uit de auto te stappen en zich naar de voordeur te begeven. Soms hebben mensen daar een paar minuten tijd voor nodig, en dat is oké, mooi zelfs. Vaak doen ze dat onbewust, maar het is echt even landen in het moment. Echt aankomen, letterlijk maar ook figuurlijk.

Aanwezig zijn.

Want hoe kan je aanwezig zijn zonder te landen? We nemen in onze maatschappij veel te weinig tijd om te landen. We verwachten dat ons hoofd en ons lijf moeiteloos kan schakelen tussen verschillende plaatsen, verschillende dingen dat we doen. Maar we hebben daar echt wel eventjes tijd voor nodig. Een paar minuutjes is genoeg, een paar seconden als je geoefend bent. Een aantal keer een paar seconden op een dag … een wereld van verschil.

Thuiskomen van je werk. Kinderen die thuiskomen van school. Een boek lezen met volle focus, en daarna de was plooien in volle ontfocus. Focus en ont – focus (het tegenovergestelde, bijvoorbeeld al dagdromend, mijmerend, …), we hebben beide nodig. En het is allemaal schakelen, dus schakel bewust tussen de twee, door in elk moment te landen. Anders ben je half met het ene bezig en half met het andere. Niet echt gefocussed en ook niet echt relaxed.  Niet echt aanwezig.

Onderweg met drie delen van je brein

Ik zie en voel meteen dat het geen goede dag is voor haar. Maar ik benoem dat nog niet. Zeg goedemorgen en vraag of we naar het bos zullen gaan vandaag? De zon schijnt en het is een heerlijk warme nazomerse dag.

Dat is goed, zegt ze.

Ze is al vaker met me naar het bos gegaan voor een wandelcoaching. Toch twijfelt ze over welke kant het ook al weer op was. Een mooie uiting van de onzekerheid die haar nog parten speelt in het leven, een uiting van besluiteloosheid ook, zelfs wanneer het besluit al genomen is. Richting kiezen in het leven, soms moeilijk, ook al weet je waar je heen wil en is het met je rationele brein simpel op te lossen.

Maar je rationele brein is nu eenmaal maar een klein stukje van je brein, dus ja… die andere delen hebben gewoon veel meer in te pap te brokken.

Dat is logisch. Ook al geloven we graag dat we met ons denkend brein alles aanpakken, het is nu eenmaal niet zo. En daar kan je niets aan veranderen, het is hoe je biologisch gezien in elkaar zit. Het beste wat je kan doen, is je realiseren dat je drie hersenlagen hebt, niet maar eentje, en weten waarvoor ze dienen. Weet waarvoor je die hersendelen gebruikt. Weten hoe je eraan kan komen, hoe je erop kan intappen. Als je dat leert, leer je ook hoe je onbewuste dingen bewust maakt. Om nog bewuster in het leven te staan. Nog meer jezelf zijn, nog meer je eigen keuzes maken, nog meer bevrijd van moeilijke emoties en situaties.

Vaak gaan we te snel

Met een knikje bevestig ik haar dat ze echt wel de goede richting kiest. Ze zet er meteen vaart achter en begint fiks door te stappen. Ik volg, laat haar richting en tempo kiezen, tot ik voel dat het moment daar is.

Het duurt niet lang … het is niet haar eerste keer en ze voelt zich op haar gemak. Een paar minuten is genoeg. Ik nodig haar uit om te vertragen. Te genieten van het zonnetje. Ze was er zich niet van bewust, van dat tempo. Zoals vaak in het leven. We hollen maar en hollen maar, in een illusie dat wanneer we maar snel genoeg gaan, we alles wat ons stoort achter ons kunnen laten. We proberen weg te rennen van die niet zo fijne dingen die ons bezighouden. In de hoop dat we sneller zijn. Wegwezen, niet moeten voelen.

Hoe mooi is het dan niet, om even, in de rust en stilte, in het zonnetje, te mogen vertragen. Te voelen dat in de vertraging de eerste stappen gezet worden naar aanvaarding, heling, en in feite de ware oplossing van het probleem.

Vaak weten we dat wel. Dat wanneer ons hoofd vol zit met van alles en nog wat, dat een lange, trage wandeling in de natuur wonderen kan doen. Nu ja, als we alles zouden doen wat we weten, dan waren de meesten onder ons een heel eind verder in het leven, niet waar?

Waar ze eerst stil was in de versnelling, komt ze nu los in de vertraging en praat honderduit. Het is inderdaad geen goede dag, geen goede week geweest. Zoveel oude demonen die opnieuw komen kijken en ze is het op zijn zachtst gezegd helemaal beu. Er is al zo lang zo veel pijn in haar leven, dat ze zich een leven zonder pijn niet eens kan voorstellen.

Dus probeerden we het ons samen voor te stellen. Hoe dat zou zijn, een leven zonder pijn? Zelfs dat lukte niet. Eender welke suggestie kon niet aankomen, mocht niet binnenkomen. Compleet onmogelijk. Zoveel weerstand. Dus gooide ik het over een andere boeg. Met grote ogen en in stilte luisterde ze naar wat ik te vertellen had. Het werd nog stiller.

Dat kan toch niet? Zo zit ik niet in elkaar, wel?

Tuurlijk wel. We zitten allemaal zo in elkaar. Alleen voor de meesten is dat proces onbewust. Maar niet meer voor jou nu.

Het werd nog stiller.

Contact maken met je lichaam

Ik stelde voor om daar, op dat bankje in het park waar we intussen geland waren, wat lichaamswerk te doen op haar rug. Met mondmasker uiteraard en netjes ontsmette handen. In stilte behandelde ik heel zachtjes en vooral energetisch die punten op haar rug die gerelateerd zijn met trauma, pijn, met vastzitten. Mijn handen voelden intuïtief waar ze naartoe moesten, waar ze verder konden en waar ze moesten blijven. Ze kon benoemen hoe fijn het voelde, vaak was aanraking voor haar te veel, te moeilijk maar dit was zo zacht.

De spanning stroomde van haar lichaam en ze slaakte een zucht van verlichting. Een paar tranen konden worden toegelaten, ondersteund door een beschermende spray die voor deze gelegenheid vooraf in mijn rugzak was gesprongen.

En ik voelde dat het klaar was, voor deze keer. Ze kon weer verder.

En vertelde me nadien hoeveel ze had gehad aan deze sessie. Het was net alsof dat punt waar ze zoveel weerstand tegen had, wat zo onmogelijk leek, helemaal moeiteloos was losgekomen. Door een “simpel duwke” in de rug, letterlijk en figuurlijk.

Er zit heel veel know – how achter dat duwke in de rug uiteraard. En los van dit verhaal is het een mooi voorbeeld ook weer van hoe lichaamswerk, energetisch werk en “gewoon babbelen” zo mooi in elkaar passen. Overgoten met een wandelcoaching. In het zonnetje, daar op dat bankje in het park.

Omdat soms je leven verandert, op een bankje in het park.

Moeiteloos.

Meer?

Blog: zo maak je van een rot week een fijne dag

Video: stilte & helende klanken

Gratis e – cursussen

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.