was successfully added to your cart.
blog

jouw opvoedingsvisie

By januari 10, 2017 8 Comments
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Opvoeden is een reis zonder einde, en dat is oké. Geniet van alles wat je onderweg tegenkomt… en neem iedere dag een stap, hoe klein ook. Ook als je bang bent of je onzeker voelt. Want jij bent de beste ouder die je kind maar kan hebben.

 – Helga Peeters –

Weet je nog, het moment dat je besliste dat je graag kinderen wou?

 

Misschien kreeg jij gewoon een kind, misschien heb je er heel lang op moeten wachten. Maar toen was dat kind er. Hoe het ook gebeurde, ik ben er zeker van dat het goed voelde. Het was juist, het klopte. Je ontdekte dat je veel te geven had, en het kind was perfect om te ontvangen.

Maar je begon te twijfelen.

 

Plots voelde het niet meer zo goed. Misschien kreeg je het gevoel dat je teveel moest geven, omdat je je zo moe voelde, of misschien omdat iemand anders je dat vertelde. Je kracht vloeide weg en er ontstonden… problemen. Je maakte jezelf wijs dat dit overal zo was, en dus normaal. Je deed verder, tot je niet meer kon. Je ging tot het uiterste (en dan nog een beetje verder).

Herkenbaar?

 

Voor mij alvast wel. Pas toen besefte ik het belang van een visie te hebben in de opvoeding. Wat is nu écht belangrijk? Wat kan ik leren van mijn kind? Wat kan ik leren van mezelf, en hoe kan ik dat doorgeven? Hoe herken ik oude patronen, en beslis ik welke ik doorgeef, en welke ik verbreek? En hoe doe ik dat, dat verbreken? Hoef ik me wel iets aan te trekken van anderen? Waarom doe ik dat eigenlijk?

Het antwoord op vele van deze vragen ligt vaak verrassend dichtbij.

 

Vele antwoorden vond ik terug in mezelf. Met af en toe een buitenstaander of een boek als gids. De kunst ligt ‘m in het vragen. Piekeren is niet oké. Daar schiet je niks mee op. Maar jezelf vragen stellen… Dat getuigt van heel veel kracht. En dat heb je nodig. Door vragen kom je verder.

Jouw opvoedingsvisie

Hoe ziet jouw visie eruit? Wat wil jij je kind graag leren? Is dat iets dat je zelf onder de knie hebt? Zo nee, hoe ga jij het dan leren, zodat je kan voordoen hoe het gaat?

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Join the discussion 8 Comments

  • Marleen schreef:

    Eén-op-één tijd samen doorbrengen. Ik vind het een gevecht om dat te leveren en merk een gevecht onder (vier) kinderen om dat te krijgen. En anderzijds worstel ik er ook mee: privacy tov groepsgevoel. Visioneel zie ik ze graag mekaar aanvullen. In mijn praktijk is het nog teveel een gevecht van het een naar het ander en terug.

    • peeters.helga@telenet.be schreef:

      Dat klopt Marleen, een hele uitdaging… en al zeker met vier kinderen. Ik herinner me een verhaal van een moeder van zes, zij organiseerde haar avonden zodat zij iedere avond een kwartier onverdeelde tijd had voor één kind. Dus ieder kind wel maar een kwartier per week, maar het was wel een kwartier onverdeelde aandacht, en dat is veel beter dan niets. Hoe de andere vijf zich samen bezighielden op dat moment, weet ik niet, maar ik kan wel een paar dingen bedenken, dus kan jij dat ook. Je slaat wel de nagel op de kop ook vind ik, het is inderdaad ook een oefening van privacy vs groepsgevoel. Je wil beide realiseren…

  • Hilde schreef:

    Het mooiste geschenk dat je je kind kunt geven is volgens mij zelf gelukkig zijn
    Zoals Dessie schreef : liefdevol, eerlijk, zelfzeker en warm 🙂

  • Siska Claes schreef:

    Als single mama denk ik soms dat ik tekort kom in mijn opvoeding. De regels/afspraken hier zijn anders dan bij de papa. Toch zouden sommige hetzelfde moeten zijn; in het belang van de kinderen.
    Ik hoop dat mijn waarden en normen toch deels opgepikt worden door mijn zonen.

    • peeters.helga@telenet.be schreef:

      Beste Siska,
      Denken dat je tekort schiet is vaak een gevoel… geen absolute waarheid. Wat geeft je het gevoel dat je tekort schiet?
      Als je wil kan je één regel kiezen waarvan je absoluut vind dat die hetzelfde zou moeten zijn, en daar je aandacht op richten om dat gelijk te krijgen met de papa. Het maakt minder uit of hij actief deel neemt of niet, zolang jij maar aan het zeil trekt. Dan kan er veel veranderen.
      Liefs,
      Helga

  • desie schreef:

    wauw recht in de roos,…
    het allerbelangrijkste vind ik geluk dat jezelf creëert en maakt dat dat waardevol is.
    je hart kunnen volgen ook al is dit tegen de regels en boekjes in.
    eerlijkheid en open, warme gesprekken kunnen hebben.
    nee durven zeggen en opkomen voor jezelf. hier werk ik sterk zelf aan maar eigenlijk kan mijn 6 jarige dit beter zo eerlijke kindermond word dan ook geaccepteerd.
    hulp van anderen ook aanvaarden, en niet alles zelf willen doen, hier is voor iedereen wel wat werk aan.
    trots op jezelf kunnen zijn door wat je bereikt hebt.

    samengevat, liefdevol,eerlijk,zelfzeker,warm iemand.