was successfully added to your cart.
blog

Je hoeft helemaal niets los te laten…

By maart 21, 2017 No Comments
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Heeft iemand ooit tegen jou gezegd: “je moet dat loslaten”? Tegen mij wel. Misschien wel honderd keer. Of duizend. Soms komt de uitspraak van een andere mama, die toevallig naast me stond aan de schoolpoort, en die informeerde hoe het ging (je wordt verondersteld om altijd “goed” te antwoorden, maar als het niet goed gaat, dan vind ik dat bijzonder moeilijk…). Ach ja… je moet dat gewoon loslaten! Als een andere mama die ik niet zo goed ken dat zegt, dan lukt het soms nog wel om mijn schouders op te halen, iets te denken in de trend van “ze kent me niet” of “ze kent mijn kind niet” of “ze kent onze situatie niet” of “ze wil me gewoon opbeuren” … .

Maar als mijn beste vriendin het zegt… of mijn partner… of mijn eigen mama… of nog erger, de hulpverlener waar ik eindelijk naartoe kon stappen om hulp te vragen bij de opvoeding van mijn kind… dan zakt de moed me soms in de schoenen. Dan lijkt het alsof ik de enige ben die écht begrijpt hoe belangrijk dit is, dit ding dat ik zou “moeten loslaten” maar niet kan loslaten… . Ik kan dan intens verdrietig zijn, of heel erg boos. Wat denken ze wel? Het is wel mijn kind! En dit is zo belangrijk, hoezo loslaten? Nee! Ik wil het niet loslaten. Ik kan het niet.

Herkenbaar? Goed voor jou, tijgermama of tijgerpapa. Je hoeft helemaal niets los te laten. Goed voor jou, dat je vasthoudt. Laten we wél even kijken naar dit ding, waarvan anderen zeggen dat je het zou moeten loslaten. Hoe ziet het eruit? Wat is er precies aan de hand? Waar gaat het over? Is het een probleem, en zo ja, wiens probleem is het eigenlijk? En wie zou het best oplossen? Focus (ja daar ben ik weer met mijn focus ;-)) is hier heel belangrijk. Baken dit ding waar jullie last van hebben af. Maak de situatie zo concreet mogelijk.

Bijvoorbeeld. “Mijn kind huilt voor ‘t minste”. Ja, dat is vervelend. Voor jou, maar vooral voor je kind. En ook wel voor de juf, die niet weet of en hoe ze troosten moet. Je snapt het niet. Je weet niet wat je eraan moet doen. Dus loslaten maar?

Probeer eens om af te bakenen. Probeer eens “mijn kind huilt vaak voor ‘t minste na school” (eigenlijk gaat het beter op andere dagen, dat was je misschien even vergeten… wanneer gaat het wél goed?). Hoe zou dat komen? Vervang “ik weet het niet” door “misschien”. “Misschien heeft ze honger na school omdat school veel energie vraagt en ze er niet toe komt om haar tussendoortjes helemaal op te eten door de drukte”. “Misschien is ze heel erg moe”. “Misschien vraagt school gewoon veel”. “Misschien verheft de juf vaak haar stem en is dat moeilijk omdat ze denkt dat de juf boos is op haar”. “Misschien …”. Schrijf alle misschiens op en vraag het ook eens aan een ander “mijn dochter huilt vaak na school, hoe zou dat komen”. Bedenk een oplossing voor alle “misschiens”. Sommige zijn makkelijker dan andere, maar je kan altijd wel een oplossing bedenken of vraag mogelijkheden aan een ander. Wat kan je doen als je dochter honger heeft na school? Eten geven. Wat kan je doen als ze moe is? Een rustige activiteit inplannen. Wat kan je doen als de juf haar stem verheft? Uitleggen dat dat niet tegen haar is. Vragen aan de juf hoe het gaat op school (je leert meteen ook wat over de juf…).

Dus. Afbakenen. Misschiens formuleren. Oplossingen bedenken. En dan gewoon uitproberen. Werkt het? Fijn! Werkt het niet? Probeer dan iets anders. Geef alles wat je probeert een beetje tijd (een dag of tien om zeker te zijn), want de ene dag is de andere niet.

Even terug naar focus. Waarom is die belangrijk? Omdat wat ik hierboven beschrijf een constructieve aanpak is waar wel wat tijd en energie in kruipt. Je wil dit niet doen voor tien dingen tegelijk. Dus focus. Kies één of twee dingen die je niet kan loslaten en ga daarmee aan de slag.

Te moe? Bedenk dan eens hoeveel tijd en energie je stopt in het tevergeefs proberen loslaten. In het proberen aanvaarden van de boosheid, het verdriet, … van jezelf en / of van je kind. Las een pauzeweek in (een week en niet langer). In de pauzeweek ga je bezinnen… Waar ben ik mee bezig? Wat wil ik eigenlijk? Wat gaat er goed, wat gaat er niet goed? Wat neemt het meeste energie? En hoe ga ik dat aanpakken.

Schrijf hieronder in het commentarenveld wat jij “zou moeten loslaten” volgens jezelf of volgens anderen. Wat zou jij constructiever willen aanpakken? Schrijf het op, en ik help je op weg. Doen!

 

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.