was successfully added to your cart.

Winkelmand

bloggratis tips

Je had het, en toen was het weg

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Je had het

Misschien heb je het ook al ooit meegemaakt. Iets, eender wat, dat je heel graag wou, een gevoel, dat je zo graag wou. Of kennis of een vaardigheid dat je heel graag wou. En toen ineens had je het! Beleefde je het volop, kon je genieten, stralen, zo heerlijk! Het voelt alsof je in een bad met zonnestralen ligt. Zo warm, veilig, omringd.

En toen was het weg

En dan voel je het wegglippen. Misschien wist je dat het ging komen. Weigerde je nog even te geloven dat het zo moest zijn. Misschien overviel het je toch, ook al was er dat stemmetje al geweest dat zei “dit is te mooi om waar te zijn” of “zo goed kan het niet blijven duren” of “mooie liedjes duren niet lang”.  Hou je vast, krampachtig, terwijl je het voelt wegglippen door je vingers. Roep je nog even van “neeeeeee”, maar voel je dat het niet anders lijkt te kunnen.

En laat je dus toch maar los, staar je het mooie gevoel nog even na, om vervolgens in tranen uit te barsten en te treuren over dat wat je kwijt bent. Dat wat weg is.

Twee weken niet geroepen op je kind met vakantie. Eén dag terug thuis en het is alweer van dat. Waar is de innerlijke rust gebleven? Ik wil het niet, ik wil niet terug zijn, ik wil voor altijd dààr blijven. Daar op die plek waarvan ik weet dat ik niet kan zijn de hele tijd.

Een voorbeeld

Ik deed onlangs mijn eerste vastenkuur. Ik noem het vasten voor woesies (wat vanalles zegt over mij en niks over anderen die vasten of niet vasten), want je mag een maaltijd hebben op dag 2, een maaltijd zonder koolhydraten. Even heel kort uitleggen (stay with me) zodat je het verhaal kan volgen, ik hou het kort.

Ons voedsel bestaat uit drie componenten: koolhydraten, eiwitten en vetten (natuurlijk ook vitamines, mineralen, …. maar los daarvan).

Ons lichaam heeft twee manieren om energie te creëren, om te bewegen, te denken, te leven.  Twee systemen, twee metabolisme systemen. Twee “soorten” metabolisme. Het eerste systeem voor wanneer er genoeg voedsel is en alles goed gaat. Het tweede systeem als back-up, voor wanneer er geen voedsel is. Evolutionair gezien (denk oermens), heel handig.

In principe zit je in het eerste systeem, bouw je daar ook reserves op, die kunnen worden aangesproken wanneer je het eerste systeem niet kan gebruiken en naar het tweede moet. Doordat er twee systemen zijn, kan je optimaal inspelen op andere leefomstandigheden.

Het eerste kennen we allemaal heel goed, je lichaam haalt dan energie uit koolhydraten. De eiwitten gebruikt je lichaam als bouwstenen en vetten, wel, dat is reserve. Met het tweede systeem, dat de meeste mensen niet gebruiken, dat is het systeem waarbij je lichaam energie haalt uit vetten. Mensen die een keto – dieet volgen, gebruiken dat. En als je vast (niks eet), dan gaat je lichaam ook naar dat metabolisme om te overleven. En zo kan je dus effectief 30 dagen zonder te eten.

Wanneer je lichaam alle koolhydraten opgebruikt heeft, gaat je lijf ketonen produceren (vandaar de term keto – dieet), en die zorgen ervoor dat je energie kan halen uit vetten. Dat je lijf kan switchen naar dat tweede metabolisme, je back-up.

Wanneer je vast, kan je die switch van metabolisme voelen. En dat mocht ik dus ervaren. Je voelt letterlijk dat je brandstof opgeraakt, je voelt je dan effe slecht (ze noemen het ook wel eens de keto – griep) en dan voel je je weer beter.

Je krijgt meer energie en je hongergevoel neemt af. Evolutionair gezien heel handig, want als voedsel schaars is, heb je meer energie nodig om toch voedsel te vinden.

Nu het ging me niet om het metabolisme

Maar om de energie. “Ze” zeggen dat als je vast, je je meer verbonden voelt met je hogere zelf, het universum, God of hoe jij het ook wil noemen. Vasten is, spiritueel, al een ritueel in alle religies, voor zolang de mensheid bestaat. En als wetenschapper heb ik het altijd al een raar beestje gevonden, dat spirituele, ook al voelde ik me er altijd erg toe aangetrokken.

En dat wou ik nader bekijken, zoals altijd met een nieuwsgierige en open onderzoeks mindset. Dus ik vernietigde en ontcreëerde alle verwachtingen die ik had over vasten en ging aan de slag.

Ik ontdekte dat elk metabolisme een eigen energie heeft. Wat logisch is aangezien je lijf inderdaad energie creëert uit je voeding op een andere manier. Dus de energie die past bij het systeem van koolhydraten verbranden, voelt anders dan de energie die past bij het systeem van vet verbranden. Je voelt letterlijk dat je anders functioneert in beide systemen.

En dat was op zijn zachtst gezegd een openbaring. Ik ben al heel geconnecteerd met mezelf, dus voor mij klopte dat niet zo, dat “betere contact met het univsersum”. Wat dus logisch is gezien waar ik ben in mijn persoonlijke ontwikkeling. Wat ik wel heel verrassend vond dat is om te voelen hoe anders mijn hersenen werkten. De ketonen gaan massaal naar je hersenen dus fysiek is dat logisch. Maar als hooggevoelig mens heb ik zo goed het verschil gevoeld. Ja, er is meer flow en intuïtie in het systeem van vet verbranden. Ik kon nog beter dan anders naar mijn lichaam luisteren. Wist intuïtief wat nodig was. Ik wist nog veel beter dan anders of ik het spelletje solitaire ging kunnen uitspelen of niet van te voren.

Maar vroeg me niet om een rekensom te maken of een gesprek met manlief. Mijn rationeel denken leek verdwenen, en ik kwam moeilijk uit mijn woorden. Evolutionair gezien, geen probleem, dus te snappen. Mijn hersenen werden op een andere manier gevoed en gingen dus ook anders werken of beter gezegd waarschijnlijk andere hersengebieden gebruiken.

Bovenal had ik een gevoel van innerlijke vrede, dat ik nog nooit eerder had ervaren. Kon ik zoveel beter aanwezig zijn bij de kinderen, ook als die ruzie aan het maken waren, ook als er frustraties waren, ook als er eentje het moeilijk had met huiswerk, … ik kon er gewoon naast zitten, helemaal aanwezig zijn. Moeiteloos was het om niet in die energie te stappen. Dat ging helemaal vanzelf. Ik genoot met volle teugen van het leven met innerlijke rust, innerlijke vrede. Ik beleefde het leven op een andere manier, het badwater voelde anders, de muziek was anders, het fluiten van de vogels, … alles was veel dieper, veel intenser en veel rustiger tegelijk. De hemel op aarde. Inner peace to the max.

Terug naar af

En toen was ik zo blij dat ik terug mocht eten, haha, maar toen kwam ook de instant switch terug naar het oude, vertrouwde systeem van koolhydraten verbranden. Met de energie die daarbij hoort.

De energie die ik zo goed kende. Waarbij het moeilijk is om bij jezelf te blijven, je hard je best moet doen om aanwezig te zijn bij de kinderen en moet werken aan rustig blijven en niet in de emotie van de ander te stappen.

Ik had bereikt waar ik al een leven lang naar op zoek ben, op een paar dagen.

En toen

moest ik het terug afgeven.

Wou ik zo graag nog even vasthouden.

Voelde ik het wegglippen tussen mijn vingers.

Kon ik het niet meer vasthouden.

En moest ik het loslaten.

En dat, lieve mama, heb ik gewoon kei hard gevoeld.

En was het huilen. Verdriet om wat ik niet meer had. Soms mag je even gewoon lekker medelijden hebben met jezelf en met de anderen die ook de gevolgen dragen omdat ze iets konden krijgen van jou, dat je nu niet meer kan geven.

Even de emotie te beleven in al diens puurheid, mooiheid, intensheid die erbij hoort.

Zonder weerstand, vol overgave.

Omdat verdrietig zijn mag. Ik vind het persoonlijk ook helemaal niet erg meer, om verdrietig te zijn. En dat maakt het beleven van de emotie moeiteloos.

Want uiteindelijk zou het moeten gaan om de ervaring die je had. Want die neem je altijd mee. De mooie herinnering aan hoe het was. En ook een herinnering aan wat belangrijk is voor je. En ook het vertrouwen, en de wetenschap, dat je de ervaring, als je daarvoor kiest, opnieuw kan creëren, wanneer je daar behoefte aan hebt.

Vasten is in vele religies een terugkerend ritueel. Mensen die ik ken die vasten, die doen het ook allemaal verschillende keren.

Ik snap nu waarom, niet alleen met mijn hoofd en uit empathie, maar ook uit ervaring. En dat is heel anders.

Weer een beetje rijker (zonder dat ik er geld voor nodig had ;-)).

Weer iets bijgeleerd, weer iets om trots op te mogen zijn.

En dat is wat telt.

Zo helpend, wanneer je iets had, maar het weer moest loslaten.

Blijf niet hangen in het verdriet over wat je had.

Geef jezelf tijd, en een knuffel.

Dan kan je weer veel beter de dankbaarheid voelen om wat er was.

En fier zijn op jezelf, voor wat je hebt bereikt.

Zodat je je sterker kan voelen weer in het leven, meer zelfvertrouwen kan hebben en nog meer open voor nog meer.

Zodat je ook daar weer doorheen kan, en ervaren, en voelen, en sterker worden, en dankbaar zijn.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.