was successfully added to your cart.
blog

Hoe laat je je kindje slapen zonder huilen?

By juni 29, 2017 2 Comments
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Je kindje wordt geboren, na hopelijk ongeveer 9 maanden in je buik te hebben gezeten. Veilig, warm, omringd, en je hartslag vlakbij. Die veilige omgeving is plots weg na de geboorte, maar geen nood, je buik is nog steeds beschikbaar om op te slapen, of je rug. Jij bent er, of je partner. Vroeger was er vaak ook nog een oudere zus, een oma, … . Iedereen lette een beetje samen op jouw kindje. Er bestonden geen draagmanden, wandelwagens of bedjes. Je kindje werd gewoon gedragen. Op de arm, of in een doek. Slapen is de meest natuurlijke zaak van de wereld, en gaat in principe vanzelf.

Anno 2017 in onze Westerse Maatschappij. Kindje wordt geboren, nog steeds hopelijk na ongeveer 9 maanden in je buik. Veilig, warm, omringd, en je hartslag vlakbij. Dat stuk is niets veranderd. Je kindje ook niet, die wordt nog steeds geboren met dezelfde instinkten en overlevingstechnieken, zoals huilen wanneer je alleen gelaten wordt (niet veilig! roofdieren! weet je kindje veel dat die er niet zijn in je huis).

We maken het onszelf moeilijk, anno 2017 in onze Westerse Maatschappij. Want we verwachten dat ons kindje de hele nacht aan één stuk door slaapt, en dan nog liefst in een eigen bedje. We kiezen allemaal wat we willen, maar één ding zou als een paal boven water moeten staan: natuurlijk is het niet. Logisch evenmin. We willen het ook alleen doen, of samen met een partner. Niet samen met een oudere zus, een oma, … .

It takes a village to raise a child

Maar “the village” is een veeleisende maatschappij geworden. En dus gaat slapen niet meer vanzelf. En krijg ik vragen van ouders zoals

  • slaapt mijn kindje wel genoeg?
  • hoeveel hoort ze nu eigenlijk te slapen?
  • mijn peuter wil pas slapen om 23u… is dat normaal?
  • mijn kindje van 2 jaar oud slaapt nog steeds niet door… is dat normaal? (en ook: “Help!!!! Ik trek het niet meer.”)
  • is dit schema oké voor mijn kindje (gevolgd door een schema met eet- en slaaptijden, waar bij wordt vermeld dat het niet echt een schema is omdat het iedere dag toch net ietsje anders is)?

Veel vragen en bedenken over iets (slaap) dat zo natuurlijk is, dat het vanzelf hoort te gaan. Wat is er aan de hand?

Gemiddelden.

Tegenwoordig lijkt het nodig om gemiddelden te berekenen voor alles. Zo kan je ook online vinden wat gemiddelde uren zijn dat een kindje slaapt. Gemiddelden wat een kindje hoort te eten. Wanneer ze wat zouden moeten kunnen. Hoe groot en zwaar ze zouden moeten zijn. Hoe vaak ze horen te eten. Daarnaast lees je soms (niet altijd) ook dat die gemiddelden afwijken… en dus dat als het anders is voor jouw kindje, je je waarschijnlijk geen zorgen hoeft te maken.

Je zal mij niet horen zeggen dat dat compleet zinloos is. Stel dat er veel ouders zijn die niet weten dat een kind hoort te leren stappen liefst zo ergens tussen één jaar en twee jaar, dan is dat wel nuttig, zo een gemiddelde… Maar hoeveel ouders zijn er zo? Het lijkt wel een feit dat de meeste ouders die zich zorgen maken, net die ouders zijn die precies weten wat hun kindje gemiddeld zou moeten kunnen of doen. Maar hun kindje wijkt af, denken ze, omdat ze zich focussen op gemiddelden, of omdat ze dingen horen van anderen die niet kloppen (alle babies slapen door met vier maanden, toch? – nee dus). Ik ben er dus vrij zeker van dat gemiddelen meer problemen veroorzaken dan dat ze oplossingen zijn.

Het echte probleem.

Als je gemiddelden opzoekt, laat ze dan geen probleem worden. Kijk naar het echte probleem. Het probleem is niet dat je kindje de gemiddelden niet volgt en nog steeds niet doorslaapt op twee jaar. Het probleem is dat jij dat niet meer trekt (bijvoorbeeld). Wat begrijpelijk is. Je zou ervan versteld staan hoeveel oplossingen er vanzelf komen, als je durft kijken naar het echte probleem. Is er een probleem omdat je je zorgen maakt over de ontwikkeling van je kind? Of is er een probleem omdat jij niet meer omkan met de situatie? Beide zijn perfect mogelijk. Maar zoek eerst het echte probleem. En dan zoek je naar een oplossing voor dat echte probleem.

Bijvoorbeeld:

Een mama klaagt omdat haar kindje “nog steeds” niet doorslaapt. Na een beetje doorvragen vertelt ze me dat ze weet dat dat normaal is, zo’n slaappatroon. Ze slapen ook samen, ze voelt zich best uitgerust, ook al geeft ze nog iedere nacht de borst. Wat is het probleem dan? En dan hoor ik:

  • mijn mama vindt dat raar
  • mijn partner wil dat ik stop met borstvoeding
  • de buurvrouw zegt dat ik mijn kindje teveel verwen

De oplossing voor dit “slaapprobleem” is zelfvertrouwen krijgen, en effectiever communiceren met de partner (die duidelijk wel iets mist…). Leren omgaan met commentaren van anderen. Een oplossing die op zich niets met slapen te maken heeft, maar wel bijzonder effectief is.

Vragen die je jezelf kan stellen om het echte probleem te ontdekken:

  • hoe gaat het met mij?
  • ziet mijn kindje er moe uit?
  • maak ik me zorgen?
  • groeit mijn kindje goed?
  • ontwikkelt mijn kindje zich goed?
  • vermoed ik dat mijn kindje medische problemen heeft en daardoor slecht slaapt?

Speur eens in je hoofd naar gedachten zoals:

  • mama zijn vraagt eigenlijk heel veel van me
  • ik zou zo graag eens een avondje alleen hebben / met mijn partner
  • niemand respecteert mijn grenzen
  • het is allemaal zo vanzelfsprekend wat ik doe
  • niemand ziet dat …

Deze gedachten zijn een aanwijzing dat er problemen zijn die niet met slapen te maken hebben, en die je ook best aanpakt, want deze gedachten kunnen ervoor zorgen dat je moe bent. Deze gedachten kunnen zo sterk aanwezig zijn, dat als je je slaapprobleem oplost, je vaststelt, dat je nog steeds even moe bent… Omdat je niets hebt gedaan aan de echte oorzaak van je vermoeidheid.

Slapen gaat vanzelf, tenzij…

Slapen gaat vanzelf. Het is een natuurlijk proces. We worden allemaal moe. Als er rust is, en de buikjes zijn goed gevuld (doorheen de dag en nacht, ik bedoel zeker niet dat je je kindje moet volstoppen voor bedtijd), en er zijn geen pijntjes, is er geen enkele reden meer waarom je kindje niet zou slapen zonder huilen.

Nu zie je daar al best veel oorzaken voor niet lekker slapen. En die kan je rustig eerst bekijken. Zijn er pijntjes? Reflux, doorkomende tandjes, krampjes, oorpijn, … zijn allemaal veel voorkomende pijntjes die een nachtrust kunnen verstoren en het inslapen kunnen bemoeilijken. Vermoed je dat pijn meespeelt, pluis dat dan verder uit en los het op in de mate van het mogelijke. Zeur aan de artsen hun hoofd tot ze je horen, of zoek een arts die wel luistert. Probeer eventueel medicatie als test.

Uiteraard zorg je ervoor dat je kindje voldoende te eten krijgt, tijdens de dag en / of nacht. Vermoed je dat je kindje ‘s nachts echt honger heeft en is je kindje ouder dan 18 maanden? Kijk dan eens of je overdag vaker iets kan aanbieden. En vraag jezelf tot die tijd af wat de makkelijkste en handigste manier is om je kleintje ‘s nachts wat te laten eten. Ik ken eigenlijk heel weinig ouders die een slaapprobleem oplossen door iets te veranderen aan het eten… tenzij ze hun kindje vroeger ‘s avonds veel suiker gaven, tja… . Daar krijg je natuurlijk net energie van. Eet je kindje nog een snack voor het slapen gaan? Kijk dan eens of die slaapverwekkend genoeg is. Van sommige voedingsmiddelen word je wakkerder, van andere word je slaperiger. Zorg ervoor dat je het verschil kent. 🙂 Heel veel ouders maken zich zorgen over nachtvoedingen, heel weinig ouders lossen een slaapprobleem op door de nachtvoedingen te veranderen. Je geeft dan ‘s nachts misschien geen eten meer, maar je kindje wordt nog steeds wakker.

En dan komen we bij rust. En dat is meteen de allergrootste reden waarom kinderen, jonge kinderen en babies in het bijzonder, moeilijk tot slapen komen. Vaak omdat er teveel op hen afkomt in de loop van de dag. Maar, afhankelijk van het karakter en temperament van je kind, en ook van jezelf, kan het heel erg moeilijk zijn om te zien of dit meespeelt, en ook om er iets aan te doen.

Voorbeelden van situaties die erg vaak tot slaapproblemen leiden of ze in stand houden:

  • Je kindje gaat naar een opvang en is daar altijd rustig en meegaand. Jij gaat werken en komt moe thuis. Het lukt je nog net om je kindje eten te geven en jullie hebben best nog een fijne tijd samen, tot het tijd is voor bed… dan breekt de hel los.
  • Je kindje huilt heel vaak tijdens de dag, en je weet niet goed hoe dat komt. Op een gegeven moment stel je vast dat het huilen ‘s nachts gewoon verder gaat.
  • Je kindje huilt heel vaak tijdens de dag, en je weet hoe dat komt, maar je kan er niets aan doen. Het huilen gaat ‘s nachts gewoon door.
  • Je kindje huilt heel vaak ‘s nachts maar je weet niet hoe dat komt of je weet niet hoe je je kindje daarin kan ondersteunen. Overdag gaat het prima dus je verandert niets aan de dagen, de nachten zijn het probleem! (of niet?)
  • Je bent 2 à 3 uur bezig met je kindje te laten slapen (hoe zou het zijn om die tijd met je kind aan iets anders te kunnen geven?)

En zo zijn er 101 scenario’s die te maken hebben met rust… of noem het overprikkeling, of ontlading, van je kindje of van jezelf of van je partner… Soms loopt het ook door elkaar, en geraak jij bijvoorbeeld overprikkeld door de ontlading van je kindje. Kijk dan eens waar je oorzaak – gevolg zou kunnen “knippen”. Welke emotie is van jou, en welke is van je kindje? Neem je misschien onbewust emoties over? Je kindje doet dit zeer zeker bij jou, als je je onrustig voelt, is de kans groot dat je kindje dat oppikt.

Wat kan jij doen (nu, vandaag, deze week)?

Kijk om te beginnen naar het echte probleem. Wat is er aan de hand? Opschrijven werkt beter dan nadenken, als je enkel hierover nadenkt, is de kans groter dat je vast komt te zitten in een eindeloze reeks problemen zonder oplossingen, en dan weet je helemaal niet meer waar te beginnen (al zeker als je een slaaptekort hebt). Door op te schrijven zie je bijvoorbeeld snel dat twee problemen die in je hoofd anders lijken, op papier eigenlijk hetzelfde zijn.

Probeer eens een wat ik noem “slaap- en bezinweek”. Dat is een week waarbij je slaap op nummer 1 zet. Je gaat zo vaak mogelijk in bed liggen, ook tijdens de dag als dat kan. Slapen is een noodzaak, geen luxe. Slapen zou altijd boven huishouden moeten staan. Probeer ook te bezinnen, dus niet enkel een stukje bijslapen, maar ook vooral eens bij jezelf ten rade gaan… Waar ben ik mee bezig? Is dit echt nodig? Wil ik dit anders? Dit is ook een week waarbij je beslist om het anders te gaan doen… of niet. Beide zijn oké, maar maak een duidelijke afspraak met jezelf. Wil je het aanpakken, of niet? Wat wil je aanpakken (het echte probleem)?

Ben jij moe, zo moe, door een kindje met een slaappatroon dat niet werkt voor jou? En / of door een hele resem niet helpende gedachten in jouw hoofd? Ontdek samen met mij het echte probleem, en ook hoe ik je kan inspireren tot een oplossing die werkt. Eentje zonder huilen. Vraag een gratis persoonlijke kennismaking aan.

 

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

Join the discussion 2 Comments