was successfully added to your cart.

Winkelmand

bloggratis tips

Gebroken koekjes … kippen of eieren?

By mei 28, 2021 No Comments
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

ik geniet altijd zo hard mee van de stapjes van anderen

Gebroken koekjes. We kennen dat, denken we. Oh ja, dat is de ontlading van de dag, zegt onze nuchtere wijze (?) zelf.

‘t Moet er efkes uit.

Maar de theorie is toch vaak een stukje lastiger. Want ja …

Had je maar zelf voorzichtig die koek genomen en aan je kind gegeven.

Dan had je nu geen pijn aan je oren gehad, of wel?

Of had je maar die borst of fopspeen gegeven toen je tweejarige erom vroeg, want ja … wat was nu de behoefte? Zuigen, of ontladen?

Zo ook de vraag van deze slimme mama: “Vandaag huilde mijn dochter van twee (net gestart op school, het gaat daar goed en ze gaat graag) om haar fopspeen. Echt schreeuwen, een driftbui om u tegen te zeggen. Ik heb haar opgepakt, over haar rugje gestreeld en af en toe een zoentje gegeven. Na een tijdje heb ik melk verwarmd voor haar en die heeft ze uit het flesje gedronken als een baby (ze wou dat ik het flesje vasthield). Nadien wou ze een boekje lezen en spelen en heeft ze geen één keer meer gevraagd om de fopspeen.

Was de fopspeen dan het ‘broken cookie’ waartegen ze kon ontladen na een hele dag school?

Had ze niet écht nood aan de fopspeen maar nood aan ontladen?

Als ik haar de fopspeen wel had gegeven, had ze dan niet kunnen ontladen van de dag?

Dat de fopspeen het huilen wel stopt, maar dan is het verdriet er niet ‘uit’, klopt dat?

Had ik nu beter wel of geen melk gegeven?

Leert ze het zo wel?

Het voelt voor mij soms alsof ik de driftbui veroorzaak door haar de fopspeen niet te geven.”

Herkenbaar? Ook in andere situaties?

Situatie.

En je vraagt je af of …

en …

en wat als … ?

Had ik niet beter?

Of?

toch een schuldgevoel?

een kleintje?

of een groter …

Een typische overload aan vragen en daar kom je in je eentje niet uit. Je kan wat helpende gedachten zeggen tegen jezelf maar een echt onderbouwd antwoord, kan je niet krijgen vanuit je eigen denkkader. Das heel normaal. Daarom heet het ook je eigen denkkader. Helpende antwoorden vinden op je eigen vragen, zonder enige input van buitenaf … logisch dat dat niet goed werkt. Als je het antwoord had, zou je immers de vraag niet hebben, toch?

De mama vond het heel fijn dat ik in de buurt was om een kader te geven, te duiden wat er gebeurde met haar dochter, met zichzelf, zodat ze daarnaar kon kijken en zoals ze zelf zei:

“Ik ben een laagje dieper aan het ontdekken hoe om te gaan met deze gevoelens en hoe ik daarbij kan helpen. Spannend, die laagjes. Zo fijn dat ik dit hier kan posten, zonder druk. Dankjewel.”

Want goh ja, weet je. Het lijken mss maar kleine vraagjes. Maar er zit zoveel onder en achter dat zo de moeite waard is om te verkennen.

Niet om “een betere mama te zijn”.

Maar gewoon, voor jezelf.

Om beter in je vel te zitten, om je goed te voelen over jezelf en alles wat je doet.

Dat verdien je.

En ik? Ik genoot mee van de stapjes die ik haar zag zetten. Ik geniet altijd zo hard mee.

Mijn job, de mooiste van de wereld!

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.