was successfully added to your cart.

Winkelmand

gratis tips

Driftbui nummer zoveel (help!)

By april 26, 2019 No Comments
Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

Wanneer je kind boos wordt, blijf je graag zelf rustig. Vanuit je eigen rust kan je de boosheid van je kind erkennen en benoemen. Kan je kind weer rustig worden en kunnen jullie samen oplossingen bedenken om constructiever om te gaan met deze boosheid. Je wil je kind immers graag leren dat boos zijn niet verkeerd is.

Wanneer je bovenstaande leest, denk je waarschijnlijk “ja, natuurlijk” of “oh ja, kon dat maar” of “ja, maar”. Of je denkt “jaja… niet met mijn kind. Met andere kinderen zou dat wel lukken, andere ouders doen het vast zo maar ik kan dat niet, of niet met mijn kind.” Of nog wat anders.

Kort gezegd:

De theorie is één ding, de praktijk vaak iets heel anders. 

Want in die paar regels helemaal bovenaan, zitten enorm veel dingen in verscholen. Die voor sommigen makkelijk zijn en voor anderen best moeilijk. Sommigen hebben er een probleem mee, anderen weten niet eens dat er een probleem is. Zij zeggen “we worden toch allemaal wel eens boos zeker” (dus geen probleem).

Wel …

Dat klopt toch niet vind ik. Boos zijn is een manier om jezelf te verdedigen of om een grens aan te geven. Grenzen aangeven doen we in deze maatschappij het liefst assertief. We kunnen daar, meestal op de werkvloer, dan ook allerlei cursussen rond volgen. We vertellen onze kinderen dat ze “hun woorden moeten gebruiken”. In de oertijd was het vast anders. Daar hadden we ook nog niet het houvast van taal zoals we dat vandaag kennen. En jezelf verdedigen, was af en toe broodnodig. Roofdieren, aanvallen van andere stammen, … Jaja, goed boos kunnen zijn met vuisten en al, was toen best handig.

Dat lijf van de oertijd, dat hebben we nog steeds.

En daarom kiezen de meesten ervoor om TE LEREN (want het gaat niet vanzelf) aan onze kinderen hoe het ook anders kan. Maar met zoveel dingen is het handig dat je het eerst zelf kan, voor je je kinderen wat wil leren. De meeste volwassenen beginnen niet aan dingen te leren aan hun kinderen die ze zelf niet kunnen. Het komt meestal niet in hen op. Nochtans proberen we wel allemaal aan onze kinderen uit te leggen om hun woorden te gebruiken, terwijl we zelf …

… onze woorden vaak inslikken …

… roepen, schreeuwen, dreigen …

… ons afreageren op ons kind, onze partner, huisdieren, meubels …

… of verborgen boosheid gaan inzetten, waarvan we niet eens meer weten dat het boosheid is. Klagen, zeuren, zagen, ventileren, chanteren, afspraken “vergeten”, depressief worden, pijn krijgen …

Niet zo handig. Niet onze fout natuurlijk, wij hebben het ook maar moeten leren van onze ouders die het ook niet wisten. Zoveel onwetendheid is er nog over emoties. Gelukkig ben jij bereid om te leren (toch?).

Eigenlijk voelen we best dat woorden vaak tekort schieten, wanneer we echt boos zijn. Maar wat doe je dan. 

In een notedop: ga je lijf inzetten, samen met je hoofd. Lijf eerst. Je hoofd moet nadien alleen maar herkaderen (reframen). Wat reframen precies is legde ik al uit op de nieuwe (joepi!!) Facebookpagina Helga Peeters – Feeling Free. Ga maar kijken en like meteen de pagina. 🙂

En voor kinderen doe je dit anders dan voor jezelf, maar de basis is wel heel gelijkaardig. Je zal merken dat de boosheid bij jezelf langzaam maar zeker wegsmelt (tot je aan een blokkade komt, al kan je daar ook weer doorheen natuurlijk, meestal met wat hulp van buitenaf). En dat de driftbuien van je kind langzaam maar zeker een eitje worden om mee om te gaan, en doordat het makkelijker is, verdwijnen er heel vaak een hele hoop driftbuien. Wat velen niet voor mogelijk houden zie ik wel eens gebeuren in één sessie.

Meer concreet over dat lijf, is voor een andere keer, stay tuned!

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.