was successfully added to your cart.
Monthly Archives

mei 2017

Ik moet eens dringend de zomer plannen.

Ik moet eens dringend de zomer plannen…

Ik beken, nog steeds niet mijn sterkste kant. Het formulier voor het inschrijven van de kinderen in de opvang is meestal daar nog voor ik bezig ben met vakantie. Dus is het vaak van “oh ja, vakantie!” Wanneer gaan we? Even kijken wanneer de opvang toe is. Oké… drie weken, tot zover onze vrijheid om te beslissen wanneer we gaan. Zou ik ze inschrijven in de opvang? Ja, want ik wil /moet zelf graag werken, nee, want ze gaan eigenlijk niet zo graag. Ieder jaar opnieuw leek het kiezen tussen mezelf en hen.

Tot ik ontdekte hoe het ook anders kan. Je hebt namelijk best veel invloed op hoe je leven (en dus ook je zomer) eruit zal zien. Je hebt meer keuzes dan je op het eerste zicht zou denken.

Het begint met weten wat je wil. Ik praat graag met ouders over focus in de opvoeding. Je kan hetzelfde principe toepassen op je zomer. Wat wil ik graag? Wat zijn mijn belangrijkste aandachtspunten? Wat zijn mijn valkuilen? Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik daar niet in trap?

Misschien zijn de juiste vragen vinden nog wel het moeilijkste. Want zodra je ze, al dan niet luidop, kan stellen, komen de antwoorden vaak vanzelf.

Wil jij ook graag meer uit de zomer halen met je kind? Zonder eindeloos te moeten plannen en puzzelen? Dan nodig ik je graag uit op de gratis zomerworkshop op 16 juni. Die gaat door bij mij thuis in Kortenberg, om 21u (na kindjesbedtijd ;-)). Plaatsen zijn beperkt, dus meteen inschrijven!

Hoe opvoeden gelukkig maakt.

Opvoeden zonder straffen en zonder beloningssystemen vraagt dat je als ouder verbinding hebt met je kind. Om een goede verbinding te kunnen hebben met je kind, heb je een goede verbinding met jezelf nodig. Opvoeden zonder straffen en zonder beloningssystemen vraagt dus dat je een goed contact hebt met jezelf, met je eigen emoties. Dat je inzicht hebt in je eigen gedrag. Er zit dus veel persoonlijke groei in.

blog en vlog

Door naar je eigen emoties te kijken, en te zien waar ze vandaan komen, en wat de gevolgen ervan zijn, krijg je inzicht in je eigen gedrag. Je leert constructief omgaan met je eigen emoties, en je leert jezelf beter kennen. Je krijgt meer verbinding met jezelf. Je begrijpt ook je kind beter, en je krijgt nog meer verbinding met je kind. Je kan nu ook doeltreffend leren aan je kind om om te gaan met emoties. Wat kan je doen als je boos bent? Hoe komt het dat ik boos ben? Wat kan ik doen als ik verdrietig ben? Hoe komt het, dat ik me verdrietig voel? Alles wat ik voel, is oké en mag er zijn. Hoe heftig ik mijn emoties ook ervaar, ik weet dat het voorbij gaat.

Goed kunnen omgaan met je emoties draagt in grote mate bij tot je zelfvertrouwen. Zowel ouder als kind. Als je goed om kan met je emoties, dan voel je je sterk, want je weet, en nog beter je voelt vanbinnen, dat je alles aankan. Ouders die goed omkunnen met hun emoties, en die dus een goed contact hebben met zichzelf, zullen minder kans hebben op “ziekten van deze tijd” als depressie en burn-out. Lees je die zin nog eens? Heel belangrijke conclusie… Als we onze kinderen opvoeden zonder straffen, zonder beloningssystemen, in verbinding en in vertrouwen… dan zullen ook zij later minder last hebben van depressie en burn-out. Ze gaan dan immers geleerd hebben om constructief om te gaan met gevoelens van verdriet bijvoorbeeld. Met het gevoel overweldigd te zijn. Ze gaan goed kunnen voelen “dit is te veel voor mij” en ze gaan stop kunnen zeggen, en grenzen aangeven.

De huidige golf van depressie en burn-out bij volwassenen kan minstens deels verklaard worden door onze opvoeding van “niet flauw doen”, “daar hoef je niet boos om te zijn” enzovoorts… We leerden allemaal massaal opkroppen, verbergen, voelen mag niet… met alle gevolgen vandien.

Nu simpel is het niet, tenminste niet in het begin, als je nog zoekende bent in je aanpak. Als mama van twee uiterst gevoelige en temperamentvolle jongens begrijp ik dat als geen ander… Neem nu een time-out. De klassieke variant is het kind ergens apart zetten “om af te koelen”. Meer en meer zijn we er ons van bewust dat dit niet ideaal is, en ook niet altijd doenbaar, bijvoorbeeld als je een kind hebt dat hier erg angstig door wordt of je toch overal gaat achtervolgen (en wat doe je dan? de deur op slot? hoe ver ga je?). Veel ouders die willen opvoeden zonder straffen en zonder beloningssystemen, gaan dan zichzelf een time-out geven. Ze zeggen tegen hun kind dat ze even weggaan, ze zeggen dingen als “ik wil of kan niet meer naar je geroep en getier luisteren, dus ik ga even in de andere kamer.” Of “laat me met rust!”. Maar ook al leg je hier de focus bij jezelf, toch is dit ook weer een trigger voor het kind “help, mama / papa gaan weg!”. Je verbreekt nog steeds de verbinding. Je kind kan nog steeds angstig worden, en angst is geen goede basis om op te groeien. We willen vertrouwen, en verbinding. Hoe zou het zijn, als jij zo goed met je eigen emoties om zou kunnen gaan, zo goed je grenzen zou kunnen aangeven (positief en constructief), zo’n goed inzicht in jezelf zou hebben dat je, temidden van alle turbulentie, nog steeds zou kunnen zeggen, voelen:

“Goh, weet je, ik zie dat het moeilijk is voor jou.

Maar dat mag hoor.

We zullen samen wel uitzoeken wat er aan de hand is.

Ik ben er voor je.

Ik wacht gewoon even, want ik weet dat je geroep en getier vanzelf stopt.

Ik weet, dat ik daarna weer gewoon met je kan praten.

En als het je niet lukt om het me vertellen, dan weet ik dat ik er met jou over kan tekenen. Of spelen.

Mama / papa kent wel 100 dingen om jou beter te begrijpen.

Dus we lossen het wel op, als dat nodig is.

Misschien moet er helemaal niets opgelost worden.”

Vind jij het ook moeilijk om alle balletjes in de lucht te houden? Ben je bezorgd dat je een burn-out of een depressie gaat krijgen? Voelt je kindje zich onzeker, heeft het faalangst, en wil je als ouder hiermee aan de slag? Vraag dan een gratis kennismaking aan om te kijken of begeleiding op maat iets voor jullie is.

Ja, ik wil graag gratis kennismaken.

Wil jij ook opvoeden zonder straffen en zonder beloningssystemen, maar weet je niet waar je moet beginnen? Stel je vast dat je hier al heel veel over weet, maar dat het in praktijk toch veel moeilijker is? Wil je graag zelf beter leren omgaan met je emoties, zodat je dit kan doorgeven aan je kinderen? Misschien is het online programma wel iets voor jou.

Vertel me meer!

Een traject afgesloten…

Zoals niemand op deze planeet ben ik niet perfect, maar ik ben wel gelukkig en dat straalt af op mijn kindjes :-)

Julie
Ik was gisteren aan het denken wat ik nog wou vragen. En ik kan op niet veel komen. ‘t Gaat redelijk ok. Alé nee, ‘t gaat eigenlijk wel heel erg goed 🙂 Tuurlijk zijn er lastige dagen… Maar ik vond evenwicht. Zoals niemand op deze planeet ben ik niet perfect, maar ik ben wel gelukkig en dat straalt af op mijn kindjes 🙂

Ik vond het een beetje griezelig om het traject af te sluiten, het voelde zo veilig de afgelopen maanden. Maar ik denk dat we ‘het punt’ bereikt hebben. Ik kan weer ‘alleen’ verder.

Dikke dikke merci voor de inzichten!
Ik ben echt heel blij dat ik aan dit traject begon, en onlangs zei ik nog tegen iemand hoe handig het was dat ik niet naar één of andere sessie coach ging, nu heb ik de mails die ik opnieuw kan lezen. Ik ben content dat ik dat nog achter de hand heb 😁

Helga, mijn opvoed-heldin, je hebt geholpen een betere versie van mezelf te maken en daarvoor ben ik je super dankbaar!
Ik kijk uit naar het online programma 🙂
Warme knuffel!