was successfully added to your cart.
Monthly Archives

januari 2017

de essentie van gemakkelijk opvoeden

Haal meer uit het leven met je kind!

Het is zo moeilijk, dat opvoeden. Er kruipt zoveel tijd in. Vaak ben ik het gewoon beu.

Herkenbaar?

Een vriendin van me zei vroeger: “jij bent daar zoveel mee bezig, met opvoeden, ik wou dat ik dat kon.” Ik schrok daar een beetje van, want het tegendeel is waar (pas nadien had ik door wat haar die indruk had gegeven). Ik heb helemaal niet het gevoel veel bezig te zijn met opvoeden. Integendeel, het gaat haast vanzelf (nochtans geven de kinderen me meer dan genoeg uitdagingen 😉 en heb ik zelf ook behoorlijk wat bagage.

Het citaat hierboven komt wel degelijk van mij. Van de oude mij. Vroeger vond ik opvoeden bijzonder moeilijk. Ik wou (wil nog steeds) alles goed doen. De kinderen… het belangrijkste wat er bestaat, de spil van mijn leven, … . Maar er kroop inderdaad heel veel tijd in en eerlijk gezegd, het putte me uit… Want er waren zoveel dingen die ik beter wou, maar ik miste de handvaten om het effectief beter te maken.

Ik bleef niet bij de pakken zitten. Ik moest en zou oplossingen vinden. En het lukte.

Opvoeden kan moeilijk zijn, omdat je er middenin zit, en omdat je vaak blind bent voor die dingen die je nog niet zo goed doet. Noem het je blinde vlekken, als je wil.

Dus hoe aanpakken?

Belangrijk daarbij, twee dingen:

  1. Kijk geregeld vanop een afstandje naar wat er echt gaande is. Vaak is het moeilijk om een situatie volledig te begrijpen als je er middenin zit. Dus kruip in je virtuele helikopter, stijg op en kijk naar jezelf en je gezin vanop een afstandje. Je kan ook doen alsof je naar een TV programma kijkt met jullie gezin in de hoofdrol. Wat zie je? Hoe is de dynamiek, de interacties? Wie heeft welke issues? Waar zitten de triggers?
  2. Kijk eveneens geregeld even diep, heel diep in jezelf. Vraag je af: hoe gaat het met mij? Wat heb ik nu nodig? Neem vervolgens zelf de verantwoordelijkheid om te nemen wat je nodig hebt. Geef deze verantwoordelijkheid nooit aan iemand anders, jij en alleen jij bent verantwoordelijk voor je geluk. Wil je dat ook leren aan je kind, dat je kind zelf gelukkig kan zijn? Geef dan het goede voorbeeld.

Het is net als fietsen.

Ik geef toe dat deze twee oefeningen in het begin moeilijk kunnen zijn en confronterend. Maar het is net zoals fietsen, begin eraan, leer het met vallen en weer opstaan, en sneller dan je zou denken gaat het vanzelf, en verleer je het nooit meer. Je gaat ook merken dat wanneer je deze twee dingen in je leven inbouwt, dat de elementen die naar boven komen drijven steeds kleiner en gemakkelijker worden, omdat het niet meer opstapelt. Makkelijker te omvatten én op te lossen dus.

Efficiënt, snel, handig én goed. Hoe zou het zijn als jij dit ook zou toepassen? Ik toon je graag hoe je dat doet. Laat een bericht achter hieronder en ik help je op weg.

 

jouw opvoedingsvisie

Opvoeden is een reis zonder einde, en dat is oké. Geniet van alles wat je onderweg tegenkomt… en neem iedere dag een stap, hoe klein ook. Ook als je bang bent of je onzeker voelt. Want jij bent de beste ouder die je kind maar kan hebben.

 – Helga Peeters –

Weet je nog, het moment dat je besliste dat je graag kinderen wou?

 

Misschien kreeg jij gewoon een kind, misschien heb je er heel lang op moeten wachten. Maar toen was dat kind er. Hoe het ook gebeurde, ik ben er zeker van dat het goed voelde. Het was juist, het klopte. Je ontdekte dat je veel te geven had, en het kind was perfect om te ontvangen.

Maar je begon te twijfelen.

 

Plots voelde het niet meer zo goed. Misschien kreeg je het gevoel dat je teveel moest geven, omdat je je zo moe voelde, of misschien omdat iemand anders je dat vertelde. Je kracht vloeide weg en er ontstonden… problemen. Je maakte jezelf wijs dat dit overal zo was, en dus normaal. Je deed verder, tot je niet meer kon. Je ging tot het uiterste (en dan nog een beetje verder).

Herkenbaar?

 

Voor mij alvast wel. Pas toen besefte ik het belang van een visie te hebben in de opvoeding. Wat is nu écht belangrijk? Wat kan ik leren van mijn kind? Wat kan ik leren van mezelf, en hoe kan ik dat doorgeven? Hoe herken ik oude patronen, en beslis ik welke ik doorgeef, en welke ik verbreek? En hoe doe ik dat, dat verbreken? Hoef ik me wel iets aan te trekken van anderen? Waarom doe ik dat eigenlijk?

Het antwoord op vele van deze vragen ligt vaak verrassend dichtbij.

 

Vele antwoorden vond ik terug in mezelf. Met af en toe een buitenstaander of een boek als gids. De kunst ligt ‘m in het vragen. Piekeren is niet oké. Daar schiet je niks mee op. Maar jezelf vragen stellen… Dat getuigt van heel veel kracht. En dat heb je nodig. Door vragen kom je verder.

Jouw opvoedingsvisie

Hoe ziet jouw visie eruit? Wat wil jij je kind graag leren? Is dat iets dat je zelf onder de knie hebt? Zo nee, hoe ga jij het dan leren, zodat je kan voordoen hoe het gaat?

oorspronkelijk zocht ik contact met Helga

Je wil je kind begrijpen en je komt dan bij jezelf terecht... onverwachts, maar ik ben er heel dankbaar voor.

Julie

“Oorspronkelijk heb ik contact gezocht met Helga omdat ik mijn kind wou begrijpen. Het ging al een tijdje moeizaam met onze oudste zoon. Ik wou weten waarom hij zo tekeer ging, ik voelde dat er iets was, ik wist alleen niet wat.
Ondertussen gaan de mails het vaak over mezelf. Dat was wel confronterend. Ik had nooit gedacht dat ik persoonlijk hulp nodig had. Zonder dat het duidelijk was heeft ze mij gestuurd. Door wat Helga mij vroeg begreep ik dat ik zelf toch net iets complexer ineen zat dan ik dacht.
Je wil je kind begrijpen en komt dan bij jezelf terecht, onverwacht, maar ik ben er wel dankbaar voor.
En nu begrijp ik dat ik zelf ook goed in mijn vel moet zitten. Sinds ik aan mezelf werk, en probeer om sterker te zijn gaat het plots ook super goed met onze oudste zoon!
Het ging uiteraard niet van de ene dag op de andere. We hebben er toch eventjes over gedaan. En geleidelijk ging het iedere keer een beetje beter.”